Bir depo zemininde aşınma neredeyse her zaman aynı noktalardan başlar. Yükleme rampasının önü, dar dönüş yapılan koridor ağızları ve raf ayaklarının bindiği hatlar. Salonun ortası yıllarca sorunsuz kalırken bu bölgelerde yüzey tozur, derz kenarları kırılır ve ince çatlaklar zamanla birleşir. İşletmenin ilk sorusu genellikle beton sınıfının düşük olup olmadığıdır. Oysa dökümün tamamı tek bir karışım…
Bir depo zemininde aşınma neredeyse her zaman aynı noktalardan başlar. Yükleme rampasının önü, dar dönüş yapılan koridor ağızları ve raf ayaklarının bindiği hatlar. Salonun ortası yıllarca sorunsuz kalırken bu bölgelerde yüzey tozur, derz kenarları kırılır ve ince çatlaklar zamanla birleşir. İşletmenin ilk sorusu genellikle beton sınıfının düşük olup olmadığıdır. Oysa dökümün tamamı tek bir karışım tasarımıyla yapılmıştır. Fark betonun kendisinde değil, o bölgelerde yüzeye binen yükün karakterinde ve zeminin bu yükü nasıl karşıladığındadır.
Zemin betonunda dayanım tek bir büyüklük değildir. Basınç dayanımı betonun ezilmeye karşı direncini anlatır ve beton sınıfıyla yönetilir. Aşınma direnci yüzeyin tekerlek ve sürtünme etkisi altında ne kadar dayandığını belirler. Çatlak sonrası davranış ise beton bir kez çatladıktan sonra yükü taşımaya devam edip edemediğiyle ilgilidir. Beton sınıfını yükseltmek yalnızca ilk başlığı iyileştirir; endüstriyel zeminlerde sorun çoğunlukla diğer ikisinde çıkar.
Beton plakasının altındaki dolgu düzgün sıkıştırılmamışsa plaka zamanla desteksiz kalır ve oturma çatlağı oluşur. Bu durumda karışıma ne eklenirse eklensin sonuç değişmez. Karışım tarafında ise su ve çimento oranının korunması belirleyicidir. Fazla su yerleştirmeyi kolaylaştırır ancak hem dayanımı düşürür hem de kuruma büzülmesini artırır. Döküm sırasında agrega ile çimento hamurunun ayrışmasını önlemek de yüzeyin ömrünü doğrudan etkiler.
Beton priz alırken su kaybederek büzülür ve zemine sürtünme nedeniyle serbest hareket edemez. Ortaya çıkan çekme gerilmesi, betonun zayıf olduğu yönde çatlak üretir. Derz kesimi bu çatlağı planlanan hatlara yönlendirir; aralıkların yanlış belirlenmesi ise çatlağın istenmeyen yerde açılmasına yol açar. Kür, yani betonun neminin korunması, ilk saatlerde beliren plastik rötre çatlaklarını sınırlar. Bu iki başlık bütçede küçük görünür ama yüzey bütünlüğü üzerindeki etkileri büyüktür.
Çelik hasır belirli bir düzlemde sabitlenir ve etkisi konumuna bağlıdır. Sentetik fiber donatı ise mikserde karışıma girer ve kesitin tamamına dağılır. Çatlak oluştuğunda lifler çatlağın iki yüzü arasında yük aktarır, böylece tek bir geniş çatlak yerine daha küçük ve kontrollü çatlaklar oluşur. Mikro lifler erken yaştaki yüzey çatlaklarına, makro lifler sertleşmiş betondaki yük sonrası davranışa çalışır. Sentetik lifler korozyona uğramadığı için yıkanan ve nemli kalan zeminlerde paslanma kaynaklı hasar riski taşımaz.
Bilecik Organize Sanayi Bölgesindeki fabrikasında makro ve mikro sentetik fiber donatı üreten Polyfibers, saha ve endüstriyel zemin uygulamalarında Polytwist ve Polymacro ürün gruplarını sunuyor. Uygulama tipine göre değişen zemin betonunda dayanım artırma yöntemleri ve ürün seçimi üreticinin saha betonu sayfasında ayrıntılandırılıyor.
Bu başlıkların hiçbiri tek başına yeterli sonuç vermiyor. İyi sıkıştırılmış bir taban zayıf bir kürü telafi etmiyor, doğru seçilmiş bir lif de kötü planlanmış derz aralığını kurtarmıyor. Kararların hangi sırayla verildiği de önemli, çünkü taban ve karışım tasarımı döküm öncesinde kesinleşiyor. Zemin üzerinde hangi yükün ne sıklıkla çalışacağı proje aşamasında netleştiğinde, geri kalan seçimler bu veriye göre yapılabiliyor.
Yorum Yap