Yapay zeka veri merkezleri, Güneydoğu Asya’da artan su talebiyle yerel kaynakları zorluyor. Kapasite artışı ve sıcak iklimler su tüketimini yükseltiyor.
Yapay zeka sistemlerinin yaygınlaşması, enerji tüketiminin yanı sıra önemli miktarda su talebini de beraberinde getiriyor. Geleneksel bulut bilişim sistemlerine kıyasla daha yoğun soğutma gerektiren veri merkezleri, doğal kaynaklar üzerinde baskı oluşturuyor. Bu durum, özellikle teknoloji devlerinin Güneydoğu Asya’daki veri merkezi yatırımlarını artırmasıyla daha belirgin hale geldi.
Bölgedeki kurulu veri merkezi kapasitesi 2021’de 10 megavat iken, 2024 itibarıyla 1,3 gigavata ulaştı. Uzmanlar, 2035’e kadar bu ihtiyacın neredeyse 6 gigavata yükselebileceğini öngörüyor. Yapay zeka kaynaklı küresel su talebinin 2027’de 6,4 trilyon litreye ulaşabileceği uyarıları yapılıyor. Bu durum, su verimliliği sağlanamazsa dijital dönüşümün yerel kaynakları kurutabileceği endişesini doğuruyor.
Singapur’un veri merkezi projelerine yönelik sıkı düzenlemeler getirmesi, yatırımların Malezya ve Endonezya gibi komşu ülkelere kaymasına neden oldu. Malezya’nın Johor bölgesi, kısa sürede milyarlarca dolarlık yatırımla dünyanın en hızlı büyüyen veri merkezi pazarı haline geldi. Ancak bu tesislerin günlük su tüketimi, bazı bölgelerde binlerce hanenin toplam ihtiyacını aşmaya başladı.
Eyalet yönetimi, altyapı yetersizliği ve su güvenliği endişeleriyle 2025’teki yeni veri merkezi başvurularının yüzde 30’unu reddetti. Yeni projeler için geri dönüştürülmüş su kullanımı ve sıvı soğutma teknolojileri zorunlu hale getirildi. Bölgedeki ekonomik getiriler ile çevresel maliyetler arasındaki dengenin bozulması, yerel halkın protestolarına yol açtı.
California Üniversitesi’nden Dr. Shaolei Ren, soğutma talebinin büyük ölçüde yerel hava koşullarına bağlı olduğunu belirtti. Güneydoğu Asya gibi sıcak iklimlerde bu talebin daha da artabileceğini vurgulayan Ren, birim başına düşen su kullanımının daha soğuk bölgelere kıyasla daha yüksek olabileceğini ifade etti.
Ren,
Yorum Yap